ນີ້​ແມ່ນ​ໜຶ່ງ​ໃນ 19 ປະ­ເພ­ນີ​ໃຫຍ່ໆ​ທີ່​ຄົນ​ລາວ​ບູ­ຮານ​ແຕ່​ກີ້​ແຕ່​ກ່ອນ​ເພິ່ນ​ພາ­ກັນ​ເຮັດ​ເປັນ​ປະ­ຈຳ ເຊິ່ງ​ໃນ​ປັດ­ຈຸ­ບັນ​ກໍ​ຍັງ​ມີ​ຫລາຍ​ປະເພ­ນີ ໄດ້​ຈັດ​ຕັັ້ງ​ປະ­ຕິ­ບັດ​ກັນ​ຢູ່​ໂດຍ ສະ­ເພາະ​ຢູ່​ເຂດ​ຊົນ­ນະ­ບົດ ແລະ ຜູ້ຂຽນ​ກໍ​ເຄີຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ພາບ​ແຫ່ງ​ການດຳ­ລົງ​ຊີ­ວິດ​ແບບ​ບູ­ຮານ​ຂອງ​ຊາວ ບ້ານ ແລະ ຂໍ​ເຊື່ອມໂຍງ​ການ​ດຳ­ລົງ ຊີ­ວິດ​ດັ່ງ­ກ່າວ​ເຂົ້າ​ໃນ​ເລື່ອງ “ປະ­ເພ­ນີ​ການ​ລົງ​ຂ່ວງ “ເພື່ອ​ເຮັດ​ໃຫ້ເຫັນບັນ­ຍາ­ກາດເກົ່າໆ​ຂອງ​ປູ່​ຍ່າ​ຕາຍາຍ​ພວກ​ເຮົາ ໃນ​ສະ­ໄໝ​ກ່ອນ​ກີ້.

ການ​ລົງ​ຂ່ວງ​ໝາຍ​ເຖິງ​ການ​ເຕົ້າ­ໂຮມ​ຊາວ­ບ້ານ ເຊິ່ງ​ຄຳ​ວ່າ “ຂ່ວງ” ນີ້​ໝາຍ​ເຖິງ​ເດີ່ນ​ບ້ານ, ເດີ່ນ​ວັດ…ການ​ລົງ​ຂ່ວງ​ນັບ​ວ່າ​ເປັນ​ອີກ​ໜຶ່ງ​ກິດ­ຈະ­ກຳ​ສ່ວນ​ລວມ​ຂອງ​ຊາວ­ບ້ານ ເພື່ອ​ການ​ພົບ​ປະ​ສ້າງ­ສັນ, ການ​ຟັງຂ່າວ​ສະ­ພາບ​ການ​ທັງ​ພາຍ​ໃນ ແລະ ຕ່າງ­ປະ­ເທດ,ວຽກ​ງານ​ສາ­ສະ­ໜາ, ການ​ເລົ່າ​ນິ­ທານ​ພື້ນ­ເມືອງ, ການ​ເສຍຫຍ້າ​ເດີ່ນ​ວັດ, ການ​ສ້ອມ­ແປງ​ວັດ…ແລະທີ່​ພົ້ນ​ເດັ່ນ​ອີກ​ດ້ານ​ໜຶ່ງ​ໃນ​ການ​ລົງ​ຂ່ວງ​ຄື​ການ​ອອກ­ແຮງ​ງານ​ລວມ ບໍ່​ວ່າ​ຈະ​ເປັນ​ການ​ເຂັນ­ຝ້າຍ, ການ​ອິ້ວ​ຝ້າຍ, ການ​ຝັ້ນ​ເຊືອກ, ການ​ຫຍິບ​ປັກ​ຖັກ​ແສ່ວ​ຂອງ​ຊາວ ໜຸ່ມ​ບ່າວ-​ສາວ, ຜູ້​ເຖົ້າ​ຜູ້​ແກ່.

ເຖິງ​ວ່າ​ໃນ​ປັດ​ຈຸບັນ​ປະ­ເພ­ນີ​ນີ້​ພວກ​ເຮົາ​ເຈົ້າ​ຂ້ອຍ​ບໍ່ຄ່ອຍ​ໄດ້​ເຫັນ​ແລ້ວ​ກໍ​ດີ, ແຕ່​ການ​ທີ່ຊາວ­ບ້ານ​ຈັດ​ກິດ­ຈະ­ກຳ​ຕ່າງໆ ໃນ​ມື້ເລີກ​ງາມ​ຍາມດີ​ລ້ວນ​ແຕ່​ເປັນ​ການສະ­ແດງ​ອອກ​ເຖິງ​ວິ­ຖີ​ການ​ດຳ­ລົງຊີ­ວິດ​ຂອງ​ຄົນ​ລາວ​ບູ­ຮານ​ເຊັ່ນ ຢູ່ ແຕ່​ລະ​ຜາມ ສ່ວນ​ຫລາຍ​ແລ້ວ​ແມ່ນຜູ້​ເຖົ້າ​ຜູ້​ແກ່​ເພິ່ນ​ຕັ້ງ­ໜ້າ​ຕັ້ງ​ຕາ​ເຂັນ ຝ້າຍ, ອິ້ວ​ຝ້າຍ, ຕ່ຳ­ຫູກ ເພື່ອ​ເປັນການ​ອວດ​ອ້າງ, ເປັນ​ການ​ສ່ອງ​ແສງໃຫ້​ເຫັນ​ເຖິງ​ຈິດ​ວິນ​ຍານ​ການ​ອະ­ນຸ​ມັກ​ມູນ​ມໍ­ລະ­ດົກ​ວັດ­ທະ­ນະ­ທຳ​ຂອງ​ຊາດ​ລາວ, ຄົນ​ລາວ​ເຮົາ​ເອົາ​ໄວ້​ໃຫ້ ລູກໆ​ຫລານ​ທີ່​ເກີດ​ໃໝ່​ໃຫຍ່​ລຸນ​ຮຽນ​ຮູ້ ຫວັງ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ສືບ​ທອດ​ກັນ​ຕໍ່ໆ ໄປ.

ອີກ​ບັນ­ຍາ­ກາດ​ໜຶ່ງ​ສຳ­ລັບ​ກິດຈະ​ກຳ​ໃນ​ປະ­ເພ­ນີ​ການ​ລົງ​ຂ່ວງ​ນີ້​ກໍ ຄື​ການ​ມ່ວນ­ຊື່ນ​ລື່ນ­ເລີງ​ເຊິ່ງ ກໍ​ປະກອບ​ດ້ວຍ​ການ​ເປົ່າ​ແຄນ​ດ່ຽວ, ການຂັບ​ລຳ​ທ້ອງ­ຖິ່ນ, ການ​ເສບ​ດົນ­ຕີ​ພື້ນເມືອງ ແລະ ການ​ວາງ​ລວດ­ລາຍ​ລີ­ລາ ການ​ຟ້ອນ​ເພື່ອ​ສ່ອງ​ແສງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ວິຖີ​ການ​ດຳ­ລົງ​ຊີ­ວິດ, ການ​ທຳ​ມາ​ຫາກິນ ເຊັ່ນ ການ​ຫາ​ໜໍ່­ໄມ້, ໜໍ່​ແຍ້… “ຄື​ຈັ່ງ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ໄດ້​ຢູ່​ໃນ​ສະ­ໄໝ​ອະ ດີດ​ວາດ­ໃດ­ວາດ­ໜຶ່ງ​ນີ້​ແຫລະ”.  

ທີ່​ມາ: ຂ​ປ​ລ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here